Amosando publicacións coa etiqueta Publicacións periódicas. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Publicacións periódicas. Amosar todas as publicacións

mércores, 31 de decembro de 2014

Minifeminizine, un suplemento sen peros


Fai unha semaniña Andrea Galaxina sacou este Minifeminizine, como un suplemento do seu fanzine Feminizine na editorial Bombas para desayunar. Deixo que ela volo conte:

En un principio este "minifeminizine" iba a ser una sección en FEMINIZINE 4, pero el espacio se quedó pequeño y no se pudo incluir así que decidí hacer un pequeño suplemento con las respuestas que había recibido*. Esta información tan valiosa no podía quedarse en el olvido. Así que aquí está minifeminizine, un fanzine digital en el que podréis descubrir la relación con el feminismo de algunas personas que se animaron a participar y compartieron con nosotrxs sus experiencias.
Puedes leer minifeminizine al final de este post o
haciendo click! en el issuu de BPD en dónde también puedes descargarlo.

Incluye respuestas de cómo encontraron el feminismo de: Ana Cibeira, Ana Flecha, Bea de El sur en el Atlántico, Carrie Candice, Elena Palacios, Gelen Jeleton, Elena Exquis, Jesús Jeleton, Jose Atomizador/ Afeite al perro, Juana Barbarian, Mariana RF, Pilar Rubor Postcoital, Quique MM, Silvia Noire, Verónica Lorenzo Sar.

luns, 20 de febreiro de 2012

Suxxs e perdidas na estrada / Confusas en marcha


Imaxinade que tedes 20 anos. Que o máis semellante ás pescudas bibliográficas en internet é a base de datos da biblioteca universitaria dunha cidade de provincias, tamén capital dun pequeno país. Imaxinai que vos gusta a cidade, as fuxidas por carretera, escribir sobre sexo e namorar das mentes. Imaxinade que a tradición literaria que vos rodea -e sorte, non todo o mundo neste paisiño chega a ela- non fai fincapé nos poetas quee na terra están tentando falar con ista linguaxe: sen pelos na lingoa, desenfados rachados, liberdades performadas... E o que vos chegan -por isto mesmo- son os beatniks ou eses barbudos americanos aos que chegades investigando as lecturas dalgún escritor entrevistado...
Semellante a ista debeu ser a historia dos compas literarios Vicente e Ignacio, que argallan este libriño que xa leva meses na estrada...
Hoxe descubro este video, e me trae moitas lembranzas---
aquí volo deixo!



Imagina que tienes 20 años. Y que lo más parecido que tienes entre manos, lo más semejante a las búsquedas bibliográficas por la red, es la base de datos de la biblioteca de tu Universidad de una ciudad de provincias. También capital de un pequeño país. Imaginad que os gustan las ciudades, las huídas por carretera, escribir sobre sexo y enamoraros de las menstes. Imaginad que la tradición literaria que os rodea -y suerte, no todo el mundo en este país sin fronteras accede a ella (la conoce, vaya!)- no expone a los escritores crudos, no potencia a los urbanos, desenfadados, los que hacen de su camino una búsqueda sin final... Y lo que más te llega, por esto, imagina, son estos barbudos americanos, conocidos como beatniks, que llegaron a ti por alguna referencia de un autor de por aquí al que sí has leído... 
Parecida a esta debe ser la historia de Vicente e Ignacio con los beats. Y al encontrar este video me acuerdo de mil aventuras alrededor de estos autores durante mi postadolescencia... 


Desfrutádeo!



Lembrade, o 11 en Madrid, presentación do Vinalia Trippers especial terror!
uuuuuuuuuuuhhhhhhhhhhhhhh

xoves, 31 de decembro de 2009

Ante todo poesía

AQUÍ EN FOEMINAS, FELIZ CAL LOBA ESFAMEADA DE ARTE...
Que preciosidade de reseña, mil grazas Micaela!



venres, 3 de xullo de 2009

Renderén #2 (2009). Nada de nada


XA NAS MIÑAS MANS O FABULOSO RENDERÉN!!! Mil gracias rapaces! que traballazo fermoso!

galiza, verao de 2009

Vén de saír do prelo “A Civilización enferma”, o novo monográfico do Ren de Ren. Este segundo traballo do colectivo libertario galego xunta un bo feixe de colaboracións, todas elas orixinais, coas que submete a unha rigorosa e implacábel observación o proceso de industrialización da vida ao tempo que reivindica a necesidade actual de renunciarmos ás ilusións domésticas que ofrece a civilización capitalista en pos da saúde, da plena liberdade e do ben común.

Para comezar, Miguel Amorós ofrécenos a súa diagnose e tratamento para esta sociedade doente de capitalismo. De seguido, adentrámonos nese labirinto social da mao de varixs membros da asociación viguesa Forzas Eskizoá; e nunha liña semellante, na cerna da diferencia, o anti-pedagogo Pedro García Olivo, Derradeira cidade e Fátima Bermejo, percorren o desolador panorama que esta nova civilización ofrece aos individuos indefensos.

Unha entrevista con Alejandro Argumedo, agrónomo quechua, da paso ás contribucións de Felix Rodrigo Mora e a xente de Matosende que toman o pulso á relación que mantemos cun contorno natural devastado pola industrialización do agro.

A continuación, Alberto Domínguez aborda as implicacións entre a mediciña, a industria e o autoritarismo; Benito Alonso dá conta dos cadáveres da fría estatística; Marcos Abalde lémbra-nos o pulso do real trala pantalla; Minux pon a mira na trindade perversa do traballo, a produción e consumo; e Manolo Rei, na limpeza patolóxica. Emma Dourado, fai un completo resumo da problemática sanitaria existente e un chamado á rebeldía contra esta civilización enferma.

O monográfico péchase con novas contribucións de Rebeca Baceiredo (Estamos enfermos ou simplemente non estamos?), Antipanfleto (Comunicar-se no barulho urbano), Eliseo Fernández (A enfermidade do medo) e o poeta Paulo Hortak (Antivirus).

A parte gráfica conta con excelentes achegas de Ana Cibeira, Calavera (desde Valencia), Idoia de Luxán, Kardo Kosta (desde a Suíza), Miguel Brieva (desde Madrid), Minux e Paula Cabildo, ademais do brillante labor de maquetación e as colaxes de Adriana.

As colaboracións foron tan numerosas que aínda haberemos de agardar pola publicación íntegra do traballo monográfico no sitio web de Ren de Ren (http://renderen.blogspot.com) para coñecer as contribucións de Rafa Becerra, David Bruzos, Teresa Rodríguez, Otto Mas e o Grupo de Axitación Social (GAS).

Ren de Ren colectivo mantén firmes as bases orixinais do seu proxecto: a independencia económica e ideolóxica de calquera institución, organización ou asociación, o funcionamento autoxestionado, autónomo e asembleario; autofinanciamento, ausencia de publicidade e de contraprestacións económicas tanto para os colaboradores como para o colectivo editor; rigorosidade nos contidos, belixerancia anticapitalista e plantexamento libertario. Nada máis (e nada menos).

Colectivo editorial Ren de Ren | colectivo.renderen(a)gmail.com | Galiza


Se nas próximas semanas non atopas o teu exemplar nos lugares habituais ponte en contacto con:
Corsarias distri // Telefone: 635 04 05 49 // corsariaseditora(a)hotmail.com

Imaxes: Minux e Adri

martes, 2 de decembro de 2008

Xogando coa enfermidade



Quería colaborar a todo meter co colectivo RENDERÉN pero estiven ata o último día matinando qué me suxería a min "a falacia da sustentabilidade"; laiaba polo anterior tema -segundo eu- "a civilización enferma" porque de seguido me viña á cabeza un collage ben figurativo, cheo de caras con fouciños de animais, ou con estraños rasgos rasgados dos que só quedaba unha pel dada a volta e embaixo aparecían manchas doorosas, purgantes, supuradoras... orgánicas ou derramadas escenas habituais na nosa sociedade mais enfermizas...imaxinaba eu detalle a detalle tales enxendros e pensaba nalgo ben limpo para a sustentabilidade naufragada... E cal foi a miña sorpresa cando enviei o domingo este colaxe que vos mostro e me dixeron que ¡¡¡o tema era o outro, o que eu morría por materializar nunha imaxe, a civilización enferma!!!

Dende aquí quero loar a apertura de miras, a visión, o cariño e a profesionalidade dende o que traballa Renderén, pois como publicación anarquista non se queda nunha interpretación gastada, anacrónica e gris- por moito que a publicación non sexa en cor é pura liberdade o que se respira nas súas páxinas- , senón que dende a arte quere que repensemos os conceptos do duro xogo entre o poder e a sociedade. Así, ó contrario que moitos colectivos anarquistas - pronto concretarei!- acepta estéticas non recoñecidas pola tradición da arte politizada, que non política, nin se asusta de certas apostas alonxadas estéticamente do branco e negro suxo e con letras de CRASS-por sorte!-* habituais.

G R A C I A S, Renderén meus!!!

[Recomendacións para desprexuizarse: GEE VAUCHER (e aquí e e aquí), UNIÓN LIBRE e OLGA NOVO]

*¡o grupo anarcopunk máis incrible do mundo!

venres, 16 de novembro de 2007

Vítreo novembro

Acaba de chegarme o Inforvoxe 19, o mesmo día que remato de grabar en audio os poemas que alí saen e que a AELG quere incluir nun libro das colaboracións da sección "Letras novas" dos 20 primeiros números desta publicación. Que preciosa experiencia a de grabar a voz co pedaliño de volume, co micro emprestado, soíña e feliz, unha e outra vez atopando a miña voz físicamente no ar deste cuarto propio e amarelo.

*
Onte no concerto de Brötzman, dicíalle ós meus amigos, "aquí todos teñen mínimo un grupo, menos eu", sen lembrar a nova experiencia vítrea, que a pesares de min, xa é realidade. É verdade. Se son colaxera visual, por qué non xogar cos sons? me parto... xa vos contarei en breve, cando saquemos a cintiña. Esquecía este experimentar sonoro...

*
Todo isto vén, porque acabo de visitar a María Lado na súa casatlántica e flipoume "novembro". Que ganas de poder degustar xa os nove obxectos e vivir nesa illa, ese novembro terrorífico que de feito xa coñezo dende nena.
*

domingo, 27 de novembro de 2005

Bio

Doume a coñecer como poeta a través de zines como PolpA, Nada es verdad.Todo está permitido, e en revistas como Dorna e Andaina, baixo o pseudónimo de Nana Coromoto. Dende o 2002 espallo a miña creación literaria en publicacións periódicas e proxectos virtuais como A Xanela, Agora ou Nunca, Andar21, A porta verde do sétimo andar, Búsola, Biblioteca Virtual Galega, Contos Ínfimos, o Espasmo das Redes Escarlatas, Expoplanetarium, Hiperferia (NY), Incomunidade (Portugal), Juglar (Málaga), Mujer Palabra (Madrid), O Ximnasio de Academo, Perfil del aire (Córdoba), e Salamandria (Almería). Iníciome nos recitais en "Poetas na rúa" en Poio no 2004.

O meu traballo recorre á palabra e á imaxe para ofrecer resistencia e pracer, e así no 2003 comezo a expoñer e proxectar creacións interdisciplinares na rede, primero como equipo príncipa - acadando o Premio de Honra do I Certame de Arte Dixital Publiart Ourense- e actualmente de forma individual en Manzanazeta.com, Exhaustfan.org, Andar21.net, Completely Naked... e en dististos festivais péticos e mostras de arte como a Xuntanza de Novos Creadores en Gandarío; a exposición de arte experimental MAD'03; a mostra feminista catalana FemArt05; o mítico festival Ladyfest na súa primeira edición española, as pioneiras Xornadas de Novas Linguaxes Poéticas: Translittera entre Novembro e Decembro do 2005 en varias cidades galegas; Cosmopoética 2006 en Córdoba, e Transgeneración 1.0 en Málaga en Marzo 2007.


FANZINES

REVISTAS

LIBROS COLECTIVOS

EXPOSICIÓNS E CATÁLOGOS


-VVAA, Xuntanza de Creadores e Intérpretes, Xunta de Galicia, A Coruña, 2003

 Poetas na rúa, Concello de Poio, Poio, 2004; e Fem Art 2005. Les Ports, Ca la Dona, Barcelona, 2005;

Poemario de Mujeres do proxecto Ciudad de Mujeres, 2005; Cosmopoética 2006, Ayuntamiento de Córdoba, Córdoba,2006; e no libro Transgeneración 1.0 , Centro Cultural Generación del 27, Málaga, 2007.

Dende o 2007 levo a editora corazón salvaxe e coedito o fanzine artísitico zapatiños motor, xunto con Belinda Sobrado.