Amosando publicacións coa etiqueta Poesía danesa. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Poesía danesa. Amosar todas as publicacións

sábado, 25 de abril de 2015

"La noche se hacía día en el patio de una librería"


Eu o día do libro non podo actualizar o blog. Eu o día do libro traballo algo máis de dez horas. Boto o día completo fóra da casa. Véndendovos libros. Para min o día do libro éche todos os días do ano salvo este 23 de abril, no que non podo ler, nin tan sequera recitar, nin asistir a ningún dos actos aos que, amigas escritoras,  me invitades. Case non podo nin recomendar libros na librería. A  xente vén coas súas listiñas: "quero iste e iste e iste (...) está barato dame dos". E pregúntome eu, cando non vos digan que hai que ler -poñamos por caso que o que se merca se le-, leredes? É lexítimo amosar amor cun libro e unha flor cando é o xxxxxxx quen che di que o amoses? Cecais non hai peor mal que o de sumarse a esa moda que obxectualiza o que somos, o capital simbólico do que está feita a literatura.
Cecais estou sacando as cousas do testo e non hai mal que por ben non veña. Por que ha estar mal que se regale un libro o 23 de abril? diredes... Porque calquera outro día do ano asúmese con cruel naturalidade que a lectura é subnormal, que non está normalizada, e por esta regra de tres, resulta unha ousadía agasallar cun libro a alguén non LECTOR fóra deste día... Cómo xogarse algo mercándolle a alguén un Orguio e prexuizo se queremos que lle chegue a mensaxe de amor & felicidade? Mellor regalar rosas. Como atreverse a regalar Moby Dick a alguén que está no fondo dun pozo laboral? Non, non, se agasallas a alguén cun libro fóra deste día, ten que ser a un lector ou lectora, non vaia ser que se contaxie con isto de desaparecer, calar a boca e perderse noutro mundo que alimenta o presente... Non vaia ser desfrute máis que co aroma dunha colonia, ou cun xersei que non precisaba...

*
Aquí vos deixo un poema-rapeo do libro que elexín mentres ordeaba estanterías este 23 de abril día do libro agora tamén noite. É do poeta palestino asentado en Dinamarca Yahya Hassan , el non é dos meus favoritos, pero lémbrame a necesidade de seguir crendo que a pesares de que unha vaia medrando, de que se aburguese ¿? (será existencialmente porque materialmente...), de que todo semelle máis fácil cada día porque xa vai sabendo cómo vai o mundo,  a literatura é malestar. A literatura para min debe ser ese espacio onde meterse polas gretas, onde lamber as feridas, onde sentirse incómoda pero a salvo.
Un ano máis, deséxovos un bo ano por vir de resistencia e pracer dentro da ficción, iso si, durante todo o ano!


TRABAJO NOCTURNO LEGAL

DE REGRESO EN AARHUS Y A UNA OSCURIDAD INSUPERABLE
EL VACÍO DE DOS CIGARRILLOS Y KURT VILE
UN PRIMO CON BARBA ENTERA
LLEVABA PAQUETES POR LA NOCHE
POR CASUALIDAD LIBROS A LIBREROS
FUMÁBAMOS CIGARRILLOS Y ESCUCHÁBAMOS MÚSICA ÁRABE
CHARLÁBAMOS DE LA VIDA
DE CHICAS ÁRABES
LA NOCHE SE HACÍA DÍA EN EL PATIO DE UNA LIBRERÍA
 EL INTINERARIO INTELECTUAL
DE LA ESCUELA DE PERIODISMO A LOS ESTUDIOS DE DERECHO
Y DE VUELTA A LA LIBRERÍA DE VANGSGAARD
TODAS LAS NOCHES TERMINÁBAMOS EN MCDONALD'S
CUANDO ÉRAMOS NIÑOS
LAS CIRCUNSTANCIAS FAMILIARES NO SIEMPRE PERMITÍAN 
QUE NOSOTROS EN EID ASÁSEMOS CON LOS HERMANOS DE PADRE
Y SUS HIJOS
ENTONCES COMÍAMOS SIEMPRE ALLÍ
COMO SI FUESE UN RESTAURANTE ELEGANTE 
PADRE PERSEGUÍA PIDIENDO HASTA QUE TODOS QUEDÁBAMOS SATISFECHOS
EL PRIMO DECÍA GRACIAS POR LA AYUDA 
Y ME DEJABA EN MI CALLE
MI SALARIO ERAN LAS CAJAS DEVUELTAS POR LA NOCHE 
ALGUNAS NOCHES ERAN CUATRO O CINCO
ÈRP AQUELLA NOCHE FUE SOLO UNA
LA ABRÍ POR LA MAÑANA TEMPRANO
NOVELAS POLICIACAS QUE NO SIRVEN PARA NADA Y UN KNAUSGARD


 Yahya Hassan