Amosando publicacións coa etiqueta Pipilotti Rist. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Pipilotti Rist. Amosar todas as publicacións

martes, 9 de xuño de 2015

Sen a súa axuda, pero coa súa forza


Pipilotti Rist 

Hay una necesidad de lo sagrado. Siempre he deseado o necesitado creer en Dios aún a sabiendas de que Dios no existe. Lo sagrado es lo que nos pone en contacto con los movimientos fundamentales del hombre, el nacimiento, la reproducción y la muerte, lo sagrado tiene que ver con la tragedia griega y la transgresión que conduce de manera irreversible a la muerte. Lo sagrado es lo verdaderamente transgresor pues va contra todo orden social y ley, contra el cálculo de la razón, y por eso nos pone en contacto con nuestro verdadero ser, con nuestro camino al borde la cornisa de la desaparición. 

Angélica Liddell 

Hoxe foi un dos días máis difíciles da miña vida. Pero acredito, eu acredito no futuro. Cremos tanto na maxia!  Nós, que sabemos que non existes, deus, imos curarnos sen a túa axuda, pero coa túa forza.

sábado, 14 de maio de 2011

Primavera voraz

Que ten a primavera que nos fai durmir menos e sair máis, que nos fai traballar demasiado e escribir enfebrecidas, estudiar entrecortadamente mentres se collagea a golpe de reloxo. Resoñalo todo nunha sorte de revisitación do vivido... Que terá a miña que está a ser a efervescencia contraria á astenia.
Aquí vos deixo a ligazón (do venres) ás minideclaracións sobre Pintalabios (os poemas nos últimos minutos dos programas do luns e do martes) que botaron a voar polo mundo onte dende o Diario cultura da RAG!
Boa fin de!



[fotiño: Pipilotti Rist cun set de I'm not the girl who misses much, o seu primeiro videopoema, jeje, grandioso e imperecedeiro!, porque eu xa non son a girl que missa mentres se pinta os labios! grrrrrrrrrrrrrrrr(l)]

martes, 2 de novembro de 2010

O hospital do espírito




saimos do museo máis lixeiras, sorrindo,camiñando polas nubes, porque a gravidade fíxose a nosa amiga, revirámonos coas mans xuntas, o noso partido amizoso convírtenos en irmás de auga. Tragamos pompas, rodamos boca abaixo, o pelo soave enrédase na lingua...

o hospital da mente e do espírito fixo ben o seu traballo, a doutora Pipilotti ten recursos de primeira, o seu alucinante traballo lambeunos as feridas e soprounos o cuspe para desexarnos bo aniversario...
iste é o mes dos principios, da reafirmación, do pracer e as paixóns.
e non foi cuestión do tamaño das vendas, pois tivemos que achegarnos a unha bola de cristal futura feita lápida para pensar no propia peliculiña que quereríamos como epitafio,  pero tamén fomos inundadas por psicodélicas ondas cromáticas de sensacións e cores que viñeron da man da súa lingua enorme arredor de nós enchoupándonos nese mar enorme, acariñándonos a rebuscar recordos e desexos expostos.
Desexo que a desfrutedes tanto coma min!

luns, 8 de decembro de 2008

Elexir o nome propio: Sayak


Un textiño da miña feliz lectura neste día libre...

Nací un jueves. Nazco todos los días.

Ya he aprendido a guardar secretos.
No diré que me tiño el pelo con sangre.
No diré que la recolecto de las heridas, de las
comisuras de los labios reventados, del flujo menstrual.
La recolecto y me pinto el pelo, desde hace mucho
tiempo.

Tú lo sabes, una medusa necesita alimentar a sus serpientes.



Valencia Triana, Margarita-Sayak, Jueves Fausto, La Línea.Ediciones de la Esquina, Tijuana, 2004


esta foto é un fotograma dunha peliculiña de Pipilotti Rist