Amosando publicacións coa etiqueta Os meus collages. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Os meus collages. Amosar todas as publicacións

sábado, 23 de maio de 2015

Na praza tamén hai élites subordinadas á (erótica d)o poder



Hay un texto muy bonito de Pasolini que se titula “Fuera de palacio”. Empieza con Pasolini en la playa de Ostia leyendo un periódico y observando a los bañistas que abarrotan el lugar. Pasolini cree que el consumismo ha transformado a las clases populares, a las que él se siente leal, hasta convertirlas en una imitación grotesca de la burguesía. Y propone una idea tomada de un escritor del Renacimiento para explicarlo: la oposición entre el Palacio y la Plaza.
El Palacio es una trama oligárquica de élites políticas subordinadas al poder económico, que viven rodeadas de secreto y corrupción. La casta.
La Plaza somos la gente expulsada de la política institucional. Expulsada a través de nuestra propia degradación social. Expulsada de nuestra vida en común. La Plaza no logra entender lo que ocurre en Palacio porque el poder ha construido un gigantesco muro que mantiene sus manejos en secreto. Esa política que los ciudadanos no ven es un autoritarismo encubierto capaz de convivir con los mecanismos democráticos formales.
No voy a negar que estoy ligeramente desconcertado por el repentino entusiasmo electoral que me rodea. Personas que hace apenas unos meses sentían repugnancia física ante la perspectiva de tocar una papeleta en la que apareciera la cara de Pablo Iglesias han convertido a Manuela Carmena en un icono pop. Se me hace raro porque yo, que siempre he sido abstencionista, más bien necesito explicarme a mí mismo por qué voy a votar a una lista encabezada por un miembro de la judicatura, un colectivo profesional acerca de cuyos méritos morales y lealtades sociales tengo mis reservas.
  
César Renduelles


Engado:
Na praza tamén hai élites culturais subordinadas ao poder do seu peto  #ACulturapreocupa
De verdade vou ir votar?  #XornadadeReflexión  
Eu tamén te amo, Pier Paolo  #ResistenciaePracer

 

domingo, 28 de decembro de 2014

Ilustración para a portada do recopilatorio Nuevos Sonidos (España)



Ando rematando unha ilustración para a capa do proxecto Nuevos Sonidos. Un recopilatorio de novos grupos de todo o estado español coordinado polo músico David Haller. Como cada ano -xa leva un percorrido de tres aniños consecutivos desde o 2011- sairá o 30 de Decembro. Cada tema estará no seu bandcamp en descarga gratuita, aquí


domingo, 27 de maio de 2012

"Un breve panegírico"


Ahora que ha terminado la pesadilla vegetariana, que hemos vuelto a nuestra dieta de carne y estamos inmersos en el imperio de nuestros bellos y oscuros hábitos y podemos hablar con calma de cómo hemos sobrevivido, dejemos que la brisa del futuro toque y retoque nuestros grandes y hambrientos cuerpos. Desfilemos hasta el mercado a abrazar  el carnicero y dejemos atrás el año de la zanahoria, el mes de la cebolla; adoremos el asado o el estofado que de nuevo ocupa su lugar en el sagrado centro de la mesa del comedor.

Mark STRAND, Casi invisible, Visor, 2012
Imaxe: miña, detalle de un collage

xoves, 23 de febreiro de 2012

Fruta loca, 2004 (videopoema)






Pouquiño a pouco irei actualizando e completando o blog. 
Tocoulle a vez a fruta loca, un proxecto de poesía visual feito con fotomontaxes. 
Power point en man. Si, si, power point. A necesidade activa a imaxinación e inventa a técnica.
A Desfrutalo, aquí. 


[Primeira imaxe: fotoroubo; Segunda: fotograma de fruta loca.] 

xoves, 9 de febreiro de 2012

Pinta, pinta, pinta...



Preparando os agasalliños da presentación de Pintalabios o sábado, ais! nervios, felicidade...


[Mini collages by me]

mércores, 8 de febreiro de 2012

martes, 7 de febreiro de 2012

London, open yr heart to me

http://thekankel.blogspot.com/2012/02/viaje-londres-julio-1874-de-vitalie.html

O diario da irmá de Rimbaud ten capa miña (collage) e algunha ilustración dentro tamén. Desexando telo nas maus e ver tamén o traballo dxs demáis. 
Grazas a David González!


mércores, 28 de decembro de 2011

Veredicto: guillotina.

 

No existe el tiempo
si no lo cambias
lo cambio yo.

No me preguntes
no te contesto.
Las cosas salen
si yo las quiero decir.

No me defino
nada es completo.
Soy como un árbol
en invierno.

No finjo ideas
que ya no pienso.
No llevo ropas
para otro cuerpo.
 
 
[Da canción "Bajo tus luces", Kiki d'akí] 


Finalmente, despois de moitos meses, rematou o xuizo.
Veredicto: guillotina.
E non foi fácil. Por fin rematarán as idas e vidas, os soños belos -si, con vestidos cor champán e campos verdes tremendamente luminosos, si, a eses debo dicirlles adeus tamén-, os pesadelos, a tinta branca, branco enfermidade (o da fermosura da neve tamén, ten que haber onde agarrar para nos encadear), o berro inmóvil, o cemento engomado, o cal que engrosa as paredes, e cando queima tamén. Por fin, tanto traballo e desatino, tanto desexo -maiormente debuxado unindo con moito esforzo as liñas de puntos-, tanto ir e non vir esnafrouse contra a miña parede, que existe, vaia se existe. Que non hai distancia que me separe do mundo? Que aquí todo ferve até o ponto de facer desaparecer a pel, esa fronteira? Nanai,
non,
non,
non. Antes de rodar a cabeza da Raíña, recibiu un só golpe... contra o meu cristal... e
caeu, caeu a Raiña do Silencio. Rodou, rodou a súa cabesa.
...Guindeina fóra de xogo...
aiiiiiiii, qué ben!

A neve e o sangue cada vez están máis separadas. Si, a etiqueta confusion is sex xa non ten sentido no branco silencio. Volta ser miña, negra&vermella. Volta ser adolescente, volve ser un remuíño que confunde a paixón coa forza e é da cor do sangue. Ben, ben, ben!


[collage by me, fíxeno fai tempo para o Xoguetes póstumos de Emma Pedreira, como póstuma tamén é esta carta-entrada-relato de cuspe]

domingo, 18 de decembro de 2011

Buah, qué noite!



2 presentacións para dúas noites fermosas. Teño ganas de ver a revista Otras Palabras, por todo e para ver como quedaron os collages que lles fixen!  Mágoa non enteirarme da presentación para poder pasar cediño darlles un biko antes da festa buah! estará no spam o mail!!??? a ver qué contan estes argalleiros literarios! 
 E as pequenas de buah aló quedan bailando, encantoume a metáfora de rachar pratos para atallar a ira pequena, e aprender a xestionala, antes de pasar á raiba e á violencia... a poesía foi interesante. E "Le Parody" ben riquiña, unhas veces popmelódica, outra enraizada no surpormindescoñecido e outras con máis ecos ao JuanaMolina, xogou ben as súas cartas e currouse o concerto! a pinchada fetén, como dirían elaxx! 
Chévere.
Se queredes conseguir o zine ou lelo, andará por aquí nun tempo...

xoves, 25 de decembro de 2008

Festivo traballo


[O obradoiro]

Paso a tarde collageando para conseguir uns cartiños para un cursiño que as corazón salvaxe estamos a preparar...
Aquí unha mostra dos marcapáxinas e mini collages que pronto venderemos...




martes, 11 de novembro de 2008

"[...] e iso é o que quero para min, unha vida e uns desexos autoxestionados [...]"

Hoxe unha amiguísima miña envioume unha carta preciosa sobre unha conversa que tiñamos que rematar, sobre o noso andar funambulista pola vida... as súas verbas son espelliños que quentan con só mirarse neles:
"E si que creo nunha loita concreta, real e explícita, colectiva. Do mesmo xeito que creo na acción individual cada día, na vida pequena de cada unha, nas relacións persoais, amorosas, familiares, laborais… en intentar buscar recursos e vías creativas para que as nosas vidas sexan propias e novas, distintas do que pretende impoñerse e xa é normativo/normal."