Amosando publicacións coa etiqueta Kate Durbin. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Kate Durbin. Amosar todas as publicacións

xoves, 18 de xuño de 2015

Amor fou coa cidade


While we look at Los Angeles as the epitome of objectification of beauty- women, men and bodies, the perception of perfection, ugliness, and success- our city is stereotyped.  Yet past it's superficiality there is so much history to this wonderful city. In the quest for these absolutes, you may come to the conclusion that in reality they don't exist. It is in the cliché beauty.  It is in the labor of the factories.  And, I fell in love with my factory; it's grittiness so open and raw.  I would drive around Boyle Heights after work and came to love the East side of Los Angeles too.

Lily Flores 

Eric Nelson:  I have one more question for you. What personally keeps you in Los Angeles?
Kate Durbin:  Los Angeles is my muse.



Subiume o champán, Berta.
Madrid non existe cando me alonxo dela.
Fasme falar e redescubro cánto a amo
pero iste é un amor imposíbel.

*
Dende cándo me interesa a min o práctico
e non o fou?

Dende cándo?
Para qué?
Ata cándo?

domingo, 28 de outubro de 2012

Riot Poetry ou Adolescentes Negras!

A Tavi, que anda arredor dos 15 anos non só é un referente no mundo da moda. Referente de qué non volo podo explicar pois nada sei diste mundo nin interés que teño, pero ademáis da súa capacidade para crear mundos no textil e a posta en escea desas coleccións, as máiscdas veces feitas coun roupa mercada atopada ou reutilizada, o que me interesa desta pequena é o que o seu traballo ten de performance. A medio camiño entre o diario riot e a performance de contos de fadas ao estilo da Kate Durbin (outra creadora á que sego con paixón), Tavi é o que queríamos ser todas ou o que necesitábamos na adolescencia. Por iso é tan boa noticia este libro, que recolle o proxecto de revista que dende fai un aniño edita.
Non lle chegaba co blog, cos textiles, e os flipantes fanzines collageros que fai no cotiá, así que tivo que iniciar un proxecto colectivo que dera voz e visibilidade a todxs esxs adolescentes confusos e rebledes, feministas e descastados, das distintas américas que conteñen os "States". 
AY, como lin nun twitter fai nada, quen dera con iste proxecto aos 15, 16, 17...